زمینه و هدف: سرطان های پوست غیرملانومی(NMSC)  Non melanoma skin cancer جزو شایع ترین سرطان های بدن هستند. با این که مرگ و میر آن ها بالا نیست ولی می توانند برای بیمار درجه بالایی از ناتوانی ایجاد کنند. در کشور ما عواملی چون میزان تماس با  آفتاب و عادات فرهنگی و نوع پوست افراد بروز و شیوع آن ها را متفاوت کرده است. هدف از این مطالعه بررسی میزان بروز NMSC در استان اصفهان بود.روش اجرا: اطلاعات این مطالعه با استفاده از اطلاعات مرکز Cancer registry استان اصفهان به دست آمده است و بروز NMSC به ازای هر 100 هزار جمعیت محاسبه شد.یافته ها: تعداد 1681 مورد NMSC از سال 1377 تا 1381 ثبت شده بود و بروز NMSC در این مدت، 10.67 در 100 هزار محاسبه شد. ناحیه مرکزی صورت شایع ترین محل بروزBCC و SCC بوده است.نتیجه گیری: بروز NMSC در استان اصفهان در مقایسه با کشورهای غربی در حد کم تری است اما میزان بروز، برابر 10.67 در 100 هزار نفر در سال است که معادل 5 الی 6 هزار مبتلا در هر سال در کشور می شود که با تشخیص صحیح و زود هنگام می توان از مرگ و میر و ناتوانی آن ها جلوگیری کرد.

زمینه و هدف: دیابت بیماری متابولیک با عوارض فراوانی و هزینه های سنگین برای فرد و جامعه است. Skin tag نیز ضایعه ای پایه دار روی پوست است که به طور شایع به خصوص در خانم ها مشاهده و احتمال همراهی آن با دیابت مطرح شده است. این مطالعه با هدف تعیین فراوانی دیابت در مبتلایان به Skin tag صورت گرفت.روش اجرا: مطالعه به صورت توصیفی روی 100 بیمار مبتلا به Skin tag صورت پذیرفت. برای تشخیص دیابت آزمایش قندخون ناشتا و تست تحمل گلوکز صورت گرفت.یافته ها: از مجموع 100 بیمار، 66 نفر دارای قندخون ناشتا نرمال، 27 نفر مبتلا به دیابت، 5 نفر مبتلا به اختلال در تست تحمل گلوکز و دو نفر مبتلا به اختلال قند خون ناشتا بودند. در مجموع 34 نفر مبتلا به اختلال متابولیسم گلوکز بودند، که 7 نفر از آنها از وجود اختلال متابولیسم گلوکز در خود بی اطلاع بودند. در 40 بیمار بستری 50% اختلال متابولیسم گلوکز دیده شد در حالی که در 60 بیمار سرپایی این اختلال در %23.3 موارد وجود داشت (P<0.01). بین Body mass index، محل، تعداد ضایعه ها، جنس و چاقی با وضعیت اختلال متابولیسم گلوکز ارتباطی دیده نشد.نتیجه گیری: توصیه می شود تمام بیماران مبتلا به Skin tag برای کشف زود هنگام بیماری دیابت تحت غربال گری قرار گیرند.

مقدمه: تماس پوست به پوست در ساعات اولیه پس از تولد، مادر و نوزاد را برای برقراری یک الگوی تعاملی دوطرفه و هماهنگ آماده می کند. مطالعات کمی درباره استفاده از روش کانگورویی درنوزادان رسیده و رفتارهای مادری پس ازتولد انجام شده است. لذا مطالعه حاضر با هدف مقایسه تماس پوستی شکمی و کانگورویی بر رفتارهای دلبستگی مادر انجام شد.روش کار:این مطالعه کارآزمایی بالینی یک سوکور در سال 1394بر روی 68 زن باردار واجد شرایط در تربت حیدریه انجام شد. افراد بطور تصادفی در دو گروه تجربی (تماس پوستی کانگرویی) و گروه شاهد (تماس پوستی شکمی) قرار گرفتند. در ساعت اول بعد زایمان رفتارهای دلبستگی مادربه مدت 15 دقیقه مشاهده وثبت شد. هر دقیقه به دو 30 ثانیه تقسیم که30ثانیه اول رفتار مشاهده و 30ثانیه دوم رفتارهای مادر با چک لیست رفتاری ثبت می شد. چک لیست رفتاری ابزاری برای ثبت سه نوع رفتار احساسی، مجاورتی و مراقبتی است. پس از کدگذاری داده ها، تجزیه و تحلیل با نرم افزار SPSS 14 و آزمون های کروسکال والیس، مجذور کای، تی مستقل و من ویتنی انجام شد.یافته ها: از میان رفتارهای احساسی، مجاورتی و مراقبتی یک ساعت بعد از زایمان در دو گروه، تنها رفتارهای مجاورتی تفاوت معنی داری داشتند (p=0.049). رفتار دلبستگی یک ساعت پس از زایمان در دو گروه تفاوت معنی داری نداشتند (p=0.134).نتیجه گیری: تماس پوستی کانگورویی بر رفتارهای دلبستگی مادر تاثیری مشابه تماس پوستی شکمی داشته و در مقایسه با تماس پوستی شکمی اثرات مثبتی بر رفتارهای مجاورتی داشته است.

سابقه و هدف: اندوه پس از زایمان از جمله عوارضی است که می تواند بر سلامت مادر و چگونگی ارتباط وی با نوزاد و در نتیجه سلامت جسمی و روانی او تاثیر گذارد. در این راستا تماس پوستی مادر و نوزاد روشی موثر، ساده و در دسترس می باشد که فواید آن برای مادر و نوزاد از جنبه های مختلف بررسی و اثبات شده است. به نظر می رسد این روش در کاهش اندوه پس از زایمان نیز موثر باشد. لذا این مطالعه به منظور بررسی تاثیر تماس پوستی مادر و نوزاد بر اندوه پس از زایمان انجام گردید.مواد و روشها: این مطالعه کارآزمایی بالینی بر روی 80 نفر (40 نفر گروه شاهد و 40 نفر گروه تجربی) از زنان دارای زایمان طبیعی بستری در بخش بعد از زایمان بیمارستان امام علی آمل در سال 1388 که مبتلا به اندوه پس از زایمان بودند انجام شد. در گروه تجربی تماس پوستی مادر و نوزاد روزانه به مدت 30-20 دقیقه تا 10 روز انجام شد و در گروه شاهد هیچ مداخله ای صورت نگرفت. سپس شدت اندوه پس از زایمان با استفاده از ابزار خودسنجی افسردگی زونگ بر اساس نمرات کسب شده در روز های سوم، چهارم و دهم بعد از زایمان در گروه های شاهد و تجربی مورد بررسی و مقایسه قرار گرفت.یافته ها: در این تحقیق دو گروه از نظر متغیرهای دموگرافیک و مامایی تفاوت آماری معنی داری نداشتند. میانگین نمره اندوه پس از زایمان روز اول در گروه تجربی (57.2±4.3) و گروه شاهد (56.2±3.8) بود که تفاوت آماری معنی داری میان آنها وجود نداشت. در صورتیکه میانگین نمره اندوه روز چهارم گروه تجربی (58±4.4) و گروه شاهد (60.9±3.7) و نیز روز دهم گروه تجربی (49.2±5.6) و گروه شاهد (60.4±3.6) به ترتیب با (p=0.002) و (p<0.0001) بود که اختلاف معنی دار داشته اند. به این معنی که میانگین شدت اندوه در گروه تجربی در این روزها کمتر از گروه شاهد بوده است.نتیجه گیری: بر اساس نتایج این مطالعه تماس پوستی مادر و نوزاد در کاهش شدت اندوه پس از زایمان موثر می باشد. نظر به اینکه تماس پوستی مادر و نوزاد روشی مفید و بدون هزینه جهت کاهش شدت اندوه پس از زایمان است، به منظور پیش برد سلامت روانی مادر و با توجه به سایر فواید آن برای مادر و نوزاد انجام آن بعد از زایمان به مادران توصیه می گردد.

مقدمه: سلامت روانی هر فرد بستگی به کیفیت ارتباطات فردی دارد و اولین ارتباط های بین فردی از رابطه مادر و نوزاد آغاز می گردد. این ارتباط تعامل بین مادر و نوزاد را تسهیل کرده و سبب افزایش دلبستگی مادر به نوزاد می گردد از جمله روش های افزایش دلبستگی تماس پوستی مادر و نوزاد است. لذا مطالعه ای با هدف تاثیر تماس پوستی مادر و نوزاد بر دلبستگی مادران انجام شد . روش کار: پژوهش حاضر به روش کار آزمایی بالینی برروی 79 خانم سزارین شده صورت گرفت. انتخاب اولیه بیمارستان های مورد مطالعه جهت تعیین دو گروه تجربی (40 نفر) و شاهد (39 نفر) به طور تصادفی انجام شد و هر 5 روز یک بار جای دو گروه عوض می شد. در گروه تجربی تماس پوستی روزانه حداقل به مدت 30-20 دقیقه انجام می گرفت. جهت تعیین رفتارهای دلبستگی و اضطراب مربوط به کودک از ابزار دلبستگی مادری استفاده گردید. دلبستگی در روزهای اول، سوم و دهم پس از سزارین بررسی شد. تجزیه و تحلیل آماری با استفاده از آزمون های t و رگرسیون صورت گرفت. نتایج: نتایج نشان داد که بین دلبستگی مادری روز سوم و دهم دو گروه اختلاف معنی داری وجود دارد. همچنین اختلاف میانگین دلبستگی مادری دو گروه در روزهای اول- دهم و اول - سوم اختلاف آماری معنی داری دارد. نتایج آماری آزمون رگرسیون نشان داد که تنها تماس پوستی مادر و نوزاد و دلبستگی مادری روز اول بر دلبستگی مادری روز سوم موثر بودند. بحث: بر اساس نتایج پژوهش تماس پوستی مادر و نوزاد روشی موثر در افزایش دلبستگی و کاهش اضطراب مربوط به کودک بود. لذا پیشنهاد می گردد که تماس پوستی مادر و نوزاد به عنوان یکی از راهکارهای سلامت روانی مادر و نوزاد به کار رود.

زمینه و هدف: شیر مادر بهترین غذا و با ارزشترین هدیه ای است که هر مادری به فرزندش عرضه می کند و تغذیه انحصاری بهترین روش تغذیه نوزاد می باشد. برقراری تماس پوست با پوست مادر و نوزاد روشی موثر بر افزایش آن است. هدف این مطالعه بررسی اثر آموزش تماس پوست با پوست مادرو نوزاد درمیزان تغذیه انحصاری دردو ماه اول زندگی است. روش کار: در این مطالعه کارآزمایی بالینی 250 مادر که نوزاد 3 الی 5 روزه دارند و برای دریافت مراقبت به کلینیک والفجرمراجعه کرده بودند در قالب یک مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی سازی شده در دو گروه 125 نفری مداخله وکنترل دسته بندی شدند. گروه مداخله آموزش تماس پوست با پوست مادر و نوزاد دریافت کردند. میزان تغذیه انحصاری، وزن قد، دور سر، میزان خواب و گریه نوزاد و نمره کیفیت زندگی مادر در زمان پایه و دو ماه بعد با هم مقایسه شدند. متغیر اصلی که تغذیه انحصاری با شیر مادر بود، از طریق چک لیست سنجیده شد. سطح معنی داری کمتر از 0٫, 05 در نظر گرفته شد. یافته ها: میزان شیردهی انحصاری (0٫, 0001=p)، میزان گریه (0٫, 018=p) و خواب نوزاد (0٫, 025=p) و کیفیت زندگی مادر دو ماه بعد (0٫, 013=p) بین دو گروه اختلاف معنی داری داشت. نتیجه گیری: آموزش تماس پوست با پوست به مادران و انجام آن درطی دو ماه اول زندگی توسط آن ها در افزایش تغذیه انحصاری، بهبود کیفیت زندگی مادران، افزایش خواب وکاهش میزان گریه نوزادان در دو ماه اول زندگی تاثیر به سزایی دارد.